Tsarenrit 2011

Waar ben ik geweest

2012-01-28T02:25:00.000-08:00

Create your own travel map - TravBuddy

Yes, that's the end

2011-05-21T13:54:00.000-07:00

Aan de reacties te merken, begint het minder spannend te worden. En inderdaad het avontuur is bijna over. Voor ons betekent dat met wat mooier afsfalt nog wel een dagje lekker 'gummen'. De dag van Marlbork (Polen) naar Mescherin (net over de Duitse grens) wordt door de bravo's (afgeleid van braverikken omdat we ons heel Rusland netjes uit handen van de politie hebben weten te houden) dan ook ingevuld met weinig fotostops en in een hoog tempo mooie bochtjes pikken.

Pools landschap

Uitzicht vanuit het hotel in Mescherin op de Oder

Het is tevens een dag van regenjas uit - regenjas aan. Het is prachtig weer, maar iedere keer dreigen er onweerswolken. En als je dan zo'n mooi pak hebt met binnen-regenvoering zoals de beide heren . . . . Over deze dag valt verder weinig spannends te vertellen. In een nogal afthans dorp wordt Jaap nog wel verleid door een wat oudere dame die haar diensten aanbiedt. Voor zover ik het Pools-Duitse gesprek kan volgen, wordt ik als bliksemafleider gebruikt.

In het zicht van de haven worden ons snelle capriolen bijna genadeloos afgestraft. Terwijl we met zo'n 120 of 130 km. over een binnenweg op een paar prachtige bochten afstuiven, staan daar ineens drie politie-agenten. Gelukkig lijkt het erop alsof ze, vlak bij de grens, ergens op staan wachten. Voor we het weten, zijn we er voorbij en komen we bij het gezellige eindhotel aan. Het Duiste bier smaakt uitstekend!

Het einde komt in zicht, biertje op het terras van het hotel in Mescherin

Starring: Henk, Dafne, Martijn, Marijke & Willem, Jaap, Han & Tine, Brigit & Ruud en Agnes

Afscheidskado voor Dafne, een therapeutische Rusische politiewagen

Wodka en kaviaar

Voor het slotdiner heeft Dafne gezorgd voor Wodka en kaviaar, origineel meegebracht uit Rusland. Een waardig afscheid dat we ons goed laten smaken. De bravo's hebben een passend afscheidskado voor Dafne gescoord, dat door Jaap met de nodige politie-anekdotes wordt overhandigd. Een echt Russisch politie-autootje waar Dafne het komende jaar bij moet mediteren om van haar Russische-politie-syndroom af te komen!

Pitstop langs de Duitse autobaan

Zaterdag is het moment van afscheid aangebroken en in verschillende groepjes rijdt iedereen naar Nederland. Martijn, Dafne en ik zoeven in een lekker warm zonnetje over de Duitse snelwegen. We passen de snelheid aan, aan het zuipgedrag van de yamaha en de windvangst van de R1150R. Rond half vijf passeren we de Nederlandse grens: Yes, we did it!!!

Yes, that's the end, bijkomen op het terras in Tonden

In Houten staat Rob van Ride-On ons (of natuurlijk met name Dafne, of misschien sterker nog de motor) op te wachten. We drinken een kop koffie en gaan dan echt huiswaarts. Ik maak een tussenstop bij een vriendin in Tonden, waar ik op het terras met bier, wijn, kaas, lekker eten en een douche wordt ontvangen alvorens ik me in nieuwe avonturen stort!

Van Elk naar Marlborg

2011-05-19T14:30:00.000-07:00

Het wordt vandaag 25 graden. We weten van gekkigheid niet waar we al onze kleding - die we nu eens niet aan hoeven op de motor - moeten laten. Het is een erg groot verschil van 7 tot 11 graden tot ver in de 20. Dit betekent wel een prachtige rit. We rijden door een heel mooi stukje polen. Best wel genieten om weer eens lekkere bochtjes te pakken. Martijn, Jaap en Dafne halen hun hart op en scheuren er lustig op los. Henk en ik doen het iets rustiger aan, we genieten van het landschap om ons heen, de prachtige luchten en stoppen af en toe voor een foto van een ooievaar, een pitoresk kerkje of een laantje temidden van de gele koolvelden. Kortom iedereen geniet met volle teugen en bij elke afslag verzamelen weer (behalve als ik zelf met wat afwijkende aanwijzingen ineens op een andere track zit, met wat gesms - wat een uitvinding - toch zitten we na een half uurtje weer gezamelijk op de brommer.

De Wolfsschanse, één van de mislukte aanslagen op Hitler

Langs de route licht de Wolfsschanse, waar de mislukte aanslag op Adolf Hitler heeft plaatsgevonden. Dafne trakteert op een heuse rondleiding, een goedmakertje omdat de heren vanavond met z'n drieën op een kamer slapen. De rondleiding is intessant, maar zeer hilarisch. De goede man is zeer vol van zijn eigen verhalden, anekdotes en grapjes en in plaats van dat-ie aanvoelt dat het bij ons niet zo aanslaat, blijft-ie ze herhalen omdat hij denkt dat we het in het Duits niet begrijpen. In ieder geval weten we nu dat Eva Braun hier nooit geweest is en dat de mannen het zwaar hadden omdat er zo weinig vrouwen waren.

Het is een genot om door dit soort landschappen te mogen toeren

We lunchen in een hotel waar Dafne nog wat zaken moet doen voor een volgende reis. Kunnen we daarf meteen het eten uitproberen. Gevijfen vervolgen we de reis. Ondertussen dreigen er zwarte donderwolken, het maakt de omgeving betoverend mooi. In etappes doen we de regenkleding aan, wat vooral bij de mannen met hun perfecte materiaal lang duurt omdat er een binnenvoering in de kleding gehangen moet worden. Als Dafne en ik verder rijden, is het hun sport om ons nog voor het eindpunt weer in te halen. Dankzij onze korte bel- en regenjack-uitkleed stop gaat ze dat nog lukken ook. We vragen maar niet naar de details van het weggedrag, in ieder geval heeft er een agent naar ze staan zwaaien met z'n vingertje.

Biertje op het terras in Marlborg

's Avonds toch nog een rondje om de burcht voor het slapen gaan

Een biertje op het terras, een gezamenlijk diner en met Dafne nog een rondje om de fraai verlichte burcht en we kunnen ook deze mooie dag weer in goede gezonhdeid en met veel tevredenheid afsluiten.

Litouwen en Polen

2011-05-18T22:57:00.000-07:00

We kunnen heel wat landen bijschrijven op ons staatje. In Litouwen slapen we zelfs niet, maar daar raggen we in één dag doorheen en zetten koers naar Elk in Polen. Meer dan 500 kilometers worden weggetikt. Hele stukken zijn wat eentonig, wel mooi en fris groen en ook de gele koolvelden zijn er weer. Richting Poolse grens wordt het landschap glooiender en rijden we ook prachtige tracks langs rivieren.

Trammetjes in Riga

Met vijf motoren rijden we richting Kaunas. Halverwege zwaaien we vrolijk naar een aandere BMW die ons tegemoet komt, uiteraard wordt er driftig teruggezwaaid. De oranje hesjes wapperen in de wind. Iets verder valt ons kwartje, een tweede BMW, deze keer met gele hesjes rijdt ons tegemoet. Dat is onze eigen ME. We gaan in de ankers en na enige verbazing en weerstand, krijgen ze door dat ze de verkeerde kant op rijden en stuiven ze vervolgens achter ons aan.

Impressies van het Litouwse landschap

Weer een stuk verder halen we zelf ook komische taferelen uit. Lang leve de navigatiesystemen! Bij een rotonde gaat nummer 1 rechtdoor, nummer 2 linksaf, nummer 3 rechtdoor, nummer 4 rechtsaf en Martijn volgt de rechtdoorgangers. Beide groepjes vervolgen hun weg en een hele tijd later komen we elkaar weer tegen en beweren gelukkig allemaal dat we een prachtige route met veel bochtjes en bultjes gereden te hebben.

De houten huisjes blijven de sfeer in het landschap bepalen

Aangezien het allemaal erg vlotjes verloopt, het weer is geweldig en dat rijdt lekker, besluiten we toch naar het 'beeldenpark' Grütas Parkas te gaan. Het is een eindje om, maar wel de moeite waard. Het is een hele verzameling van Sovjetbeelden die overal neergehaald zijn. Sommige zelfs beschadigd en voor ons ook een heleboel onbekende personen. Vanaf de lunch wijzigen we de route en terwijl ik er prat op ga da ik binnen de enige ben die op de Zumo de route aan kan passen, rijd ik vervolgens bij de eerste de beste snelwegopgang (die we voor een paar km moeten volgen) de verkeerde kant op. Gelukkig krijg je onder je helm niet al te veel van de hilariteit mee, maar ik voel hem wel aan.

Het Sovjetbeeldenpark in Grünas

Het hotel in Elk licht prachtig aan een meer. Met een romantisch zonnetje blijven we nog een uurtje langs het water hangen met een biertje (we lijken wel een paar zwervers) alvorens aan tafel te gaan.

Het meer voor het hotel in Elk

ps de foto's volgens nog, de heren staan te trappelen om te vertrekken, dus ik moet afsluiten. Dat trappelen zal wel stampvoeten worden, want ze krijgen nu te horen dat ze vanavond misschien met z'n drieën op een kamer moeten omdat het niet goed loopt met de boeking. Oh, oh.

Snelle doorkuirzing Baltische landen

2011-05-18T22:23:00.000-07:00

In best wel sneltreintempo doorkruizen we deze dagen Estland, Letland en Litouwen. Waar mogelijk brengen we nog een bezoek aan de hoofdsteden, in ieder geval Tallinn en vandaag Riga. Terwijl we in Rusland schitterend weer hadden, is het traject heen en terug behoorlijk koud en af en toe nat. Soms is het zelfs maar 7 graden en da’s best fris op de motor. Alle zeilen wat betreft onder- en bovenkleding, regenpakken, onderhandschoenen, etcetera worden bijgezet. En dan maar hopen dat we het 's avonds allemaal weer droog krijgen.

Onderweg in Estland: Kraanvogels

Houten pandjes in Hapsaalu

De wegen zijn hier stukken beter dan in Rusland. We weten meteen waar onze centen voor de Europese Unie blijven. De borden ‘mede mogelijk gemaakt door’ zijn niet van de lucht. In Estland kunnen we zelfs met Euro’s betalen en pinnen bij het tankstation. En wat opvalt is dat veel mensen Engels en ook goed Engels spreken. Wel saai en minder avontuurlijk, maar stiekem toch wel relaxed. Wat we echt missen is het 'polny bakken' bij het tankstation. Dat gedoe door een anoniem luikje met een schelle blikken stem en maar hopen dat je benzine en het restant van je geld weer terug krijgt, had zo zijn charme.

Ook in Riga ligt rijk en arm dicht bij elkaar

Estland en Letland hebben iets weg van Scandinavië, de taal lijkt Fins en het landschap Deens, Veel bossen en meren, gezellige kustdorpjes en af en toe zich t op de Finse golf. Naast traditionele huisjes, komen zien we ook moderne gebouwen en architectuur.

Prachtige geveltjes in Riga

In de regen onder paraplu’s van het hotel doorkuizen we Riga. Helaas te kort om alles te zien, wat je zou willen zien met mooi weer. Wel heel mooie geveltjes, maar bijvoorbeeld het jugendstilwijkje laten we voor wat het is. De inwendig mens wil ook wat, dus na een uurtje sight seeing gaan we in een gezellig restaurant zalm, ceaser salad en lam eten, alvorens met het traditionele trammetje weer richting het hotel te rijden.

Park en kunst in Riga

Nagekomen bericht van Dafne. Tot haar ongenoegen in Estland getankt voor €15,01, betaald met €50,00 betaald en exact €34,99 teruggekregen. Ze is een kilootje zwaarder geworden!

Afscheid van Rusland

2011-05-16T14:24:00.000-07:00

Vandaag, maandag, zijn we een beetje verdrietig. We nemen afscheid van Rusland. Gelukkig hebben we nog heel wat landen en steden voor de boeg, maar toch voelt het een beetje als op de terugweg zijn. In ieder geval kijk ik terug op een bijzonder verblijf in Sint Petersburg. Dames van Die Reisegruppe, dit is zeker een aanrader, mooie gebouwen, goede sfeer, prachtige concerten en theatervoorstellingen. Wel een groot verschil tussen het Russische achterland en de grote stad. Dat geldt ongetwijfeld voor veel andere landen en hoofdsteden.

Nieuw Holland

Nootjesverkoopster in het park

Zwervers bij de Sint Niclaaskerk

Zondagmorgen ben ik onchristelijk vroeg opgestaan voor een stadswandeling in het ontwakend SPB. Via Nieuw Holland, een oude houtopslagplaats voor de scheepsbouw genoemd naar de Nederlandse ambachtslieden die Tsaar Peter hebben geholpen met de opbouw van de Marine, naar de Sint Niclaaskerk, de Isaackathedraal, de Nevski Prospect (de grote winkelstraat) en een aantal parken waar openlucht concerten worden gegeven op zondag en waar militairen aan het oefenen zijn. Daarna met Martijn naar het Peterhof. Een prachtig park langs de Finse golf. Met de boot heen en - een hele onderneming - met de trein weer terug. Ook nog even met de voeten in het water. Dan kun je toch zeggen dat je in de Finse Golf hebt gestaan.

Oneindig veel watervallen en fonteinen in het Pete3rhof

Af en toe een bewijs dat ik er zelf ook bij was

Russisch avontuur: station gevonden, kaartjes gekocht, goede kant op vertrokken.
Hier de houten bankjes van de derde klasse. En dan ook nog stipt op tijd in het consertgebouw aankomen.

Met Dafne naar een uitvoering van het conservatorium geweest. Ik wist niet dat het al om 7 uur begon en voordat we met de trein op de plaats van bestemming waren, was de tijd om van A naar B te komen best krap. Met een paar keer in het Russisch naar de weg te hebben gevraagd, kon ik nog net op tijd, bezweet op mijn plek neerploffen. Een operavoorstelling van Tjakovski, waar we natuurlijk geen bal van begrepen en we dus ons eigen verhaal van hebben gemaakt, een soort moderne bouquetreeks.

Operavoorstelling van het conservatiorium

Een doorsnee politieauto

Vanochtend strak vroeg op omdat we met z'n drieën nog een historische foto willen maken. In plaats van de motorfoto op het Kremlin in Moskou, maken wij onze eigen reportage voor de Hermitage. De politie staat het kennelijk oogluikend toe, het is nog vroeg en zeer rustig. Weer een hoogtepuntje in onze reis!

Unsere Gruppe: Jaap, Martijn en Agnes met motor voor de Hermitage!

Eigenwijs als we zijn verzinnen we onze eigen route langs de kust. Af en toe uitzicht op de Finse Golf, verder veel bossen, lagunes, maar ook gevangenisachtige complexen en een onduidelijke 'border-overgang' waar we ons paspoort moeten laten zien, terwijl er geen grens te bekennen is. De laatste keer tanken op zijn Russisch en dan de grens over. In ruim een uur 'emigreren' we weer naar Europa en re-exporteren we onze motoren. Het blijft een bijzonder spel van formulieren invullen wat door de Russische beambten zeer serieus wordt genomen. Daarbij zijn ze wel erg behulpzaam en we mogen - het is inmiddels een beetje gaat storten - droog staan onder de afkapping.

Uitzicht op de Finse Golf

Kleding drogen in Georgisch restaurant

Regenboog boven Tallinn

En beetje triest rijden we het druilerige Estland in. Weer Euro's in onze handen en bij een Ests wegrestaurant - met een heerlijke open haard en goed gegrild vlees - ervaren we dat het ook weer lekker is als mensen je verstaan en begrijpen en jij ook wat hebt aan het antwoord.

Henk geniet van een Tallinner lekkernij

Nachtfoto van ydillisch Tallinn

Alvorens nat en koud bij het hotel aan te komen, bezoeken we de plek waar Joey Dunlop is omgekomen. Samen met Henk en Dafne eten we in het sfeervolle Tallinn, waar we natuurlijk ook een korte sight seeing doen. Jammer dat we niet wat langer de tijd hebben. Het blijft iedere dag een lastige afweging tussen een uitgebreide binnendoorroute, waar we alledrie erg blij van worden, of snel doorrijden en de stad bezoken. Ach, een goede reden om nog eens terug te komen!

Hermitage en nog meer Sint Petersburg

2011-05-14T12:25:00.000-07:00

Beeld bij de Hermitage

Peter de Grote werd geinspireerd door de Amsterdamse grachten

7000 m2 mozaieken in de Kerk van de Verlosser van het Bloed

Kerk van de Verlosser op het Bloed

Uitzicht vanuit het hotel

Helaas nog zonder bloemen, we ziten kennelijk nog voor het seizoen

Winkegalerij nabij het Sennayaplein

De Leeuwenbrug

En nog een keer de Hermitage

Sint Petersburg by Night

2011-05-13T21:21:00.000-07:00

Snelle rit naar Sint Petersburg

2011-05-13T21:13:00.000-07:00

190 km snelweg naar Sint Petersburg, leuke alternatieven zijn er niet. Dus blik op oneindig, kuilen en vrachtwagens vermijden en meedoen met de chaos. Het is hier best goed te rijden. Iedereen neemt voorrang, maar geeft ook voorrang. We krijgen alle ruimte om als groepje motorrijders bij elkaar te blijven en ook in Sint Petersburg is het enthousiasme over een groepje Nederlandse motorrijders dat helemaal hier naar toe komt groot. Leuk welkom. Van alle vooroordelen over Rusland is alleen het slechte wegdek met enorme potholes bewaarheid en voor de rest heel aardige mensen, geen problemen met politie of wat dan ook. En met handen en voeten en het point-it boekje komen we tot nu toe overal uit.

Enkele foto’s van Pavlovsk, het paleis van Catharina de Grote en onze entree in Sint Petersburg. Nu lekker in bad en even een uurtje niks. Dat kan ook erg lekker zijn! Daarna eten in een Ierse pub met eindelijk een glas veelbesproken whisky erbij.

Nieuwe route voor Ride-on

2011-05-13T12:23:00.000-07:00

I’am back in town: vandaag staat er 360 km. M10 op het programma, mmmm dat klinkt niet aantrekkelijk. Gewapend met kaart en Garmin sleutel ik een binnendoorroute in elkaar van 480 km. met echter wel een flink stuk onzekerheid dat niet te vermijden valt. Advies van Dafne: gewoon doen dus kop erbij houden en omkeren als je nog fit bent. In het beste geval hebben een prachtige route en heeft zij een mooi alternatief en in het slechtste geval hebben wij een verhaal!

Nog een laatste stukje cultuur voor we de bush in rijden

Aangezien ik volgens Jaap toch ook eens het bokkie moet zijn, mag ik vandaag de mannen voorrijden op deze nieuwe, nog niet door Dafne of Rob verkende route. Na een fotoshoot in het prachtig Torzok aan de Tverca gaat het ride-on door een Siberischachtig landschap. Het wordt stiller op de weg, alleen af en toe een enorme truck. Berkenbossen, dennen, meren en uitgestrektheid onder een prachtig blauwe en lichtbewolkte lucht. We zoeven, vaak al zingend en in ieder geval genietend, over het vrij goede asfalt. Af en toe even stoppen om te fotograferen, een slokje te drinken en vooral tegen elkaar te zeggen wat een bofferds we zijn dat we hier in Rusland rondrijden.

Voor de zekerheid nog even inslaan

Het dagelijks leven: water halen uit de put

Om voor niet al te grote verrassingen te komen staan, gaan we verstandig aan de slag. Op tijd de motor en onszelf volgooien, voldoende water mee en goed blijven opletten. Het onverharde stuk valt echter reuze mee. Het is uiteindelijk krap 30 km. en vrij hard, met droog weer goed te doen. De mannen blijven keurig in mijn kielzog met hun GS-en, kunnen ze ook eens om zich heen kijken.

Uitgestrekte berkenbossen

Na het onverharde deel en lang stuk zeer slecht wegdek. De ervaring met de achterband van Willem gisteren zit ons nog vers in het geheugen, we doen het rustig aan. De keuze om met een heel hoog tempo over de kuilen heen te schieten, durven we nog niet aan. Bij een korte stop om regenkleding aan te doen (voor een bui die er nooit gaat komen), komen we Ruud, Brigitte en Henk tegen. Zij hebben de M10 plus een klein rondje gereden, inderdaad druk en saai. Wij kijken elkaar aan en zijn heel blij met onze keuze.

Dorpjes langs de onverharde wegen

Uitgestrekte meren

Nog even tanken voordat we bij het hotel zijn. Nu moeten we wel eerst tanken en dan betalen. Aangezien ons dit in het Russisch wordt uitgelegd, snappen we er in eerste instantie niets van en zijn we een flinke tijd verder voordat de hongerige beestjes tevreden zijn. Half acht binnen, mooie tijd voor zo’n prachtige dag. Dat had vast sneller gekund zullen de mannen wel grappen!

De eeuwige vlam in Novgorod

Veliki Novgrod is wederom een mooie stad. Dus toch weer even rondlopen voordat we gaan eten en zomaar is het weer 12 uur als we in bed liggen. Morgen naar St. Petersburg!

Nog meer onverhard en nog meer leermomenten

2011-05-11T14:32:00.000-07:00

Vandaag - tja welke dag is het ook al weer? - een snelle dag (tenminste dat was de bedoeling) van Sergijev Possad naar Tver (nee niet Te Ver). Wat een verschil met gisteren toen we - na de doorwaakte nacht door de late aankomst van het onfortuinlijke viertal - van Kostroma naar Sergijev Possad reden. Dat was wederom een geweldige onverharde dag. Ruud en Brigit hebben met ons meegereden en dat hebben ze geweten ook. Knap staaltje hoor van die twee, dat glibbert en zwabbert toch een stuk lastiger met z'n tweeën en twee keer bagage op de motor.

Rollator in Rusland

De mooiere onverharde stukken

Na een ruller stuk, waarbij de achterband doorlopend zoekende blijft, volgt een stuk waarbij we echt niet opschieten. Eén gat, allemaal gat, maar niet niet één groot gat. Met maximaal 10 km. per uur om de boel een beetje heel te houden, zoeken we de beste route tussen de kuilen door. Zelfs een enkele auto die het er ook op waagt, heeft het moeilijk. Af en toe puffen we uit omdat we door schattige dorpjes met de karakteristieke houten huisjes komen of genieten van de uitgestrekte vergezichten in een bont palet van groene kleuren. Gelukkig volgt er nog een track door gravel met twee redelijk vlakke sporen, zodat we weer iets meer op ons gemak om ons heen kunnen kijken.

Heet water uit de samovaar

Kremlin in Sergeijev Possad

Zoals gewoonlijk gaat ons tijdschema weer helemaal de mist in en zitten we om half vier aan de lunch in Rostov, soep en blini's (pannekoekjes). Rostov ligt aan een mooi meer, maar het idee van terrassen en boulevards is in Rusland nog niet doorgedrongen. Wel is Rostov gezegend met een schitterend Kremlin.
Ook Sergijev Possad, waar we overnachten, heeft een ongelooflijk mooi Kremlin. Het verlichte Kremlin 's nachts is heel betoverend. De volgende ochtend sta ik om kwart voor zes op en ook dan is het Kremlin in het ochtendlicht adembenemend. Ik kan zelfs nog een mis meemaken en dat vind ik bij een andere kerk wel bijzonder. In ieder geval kom ik er gezegend vandaan.

Klaar voor de mis

Nog maar eens een oud Russisch voertuig

Vandaag lijkt alles vlotjes te lopen. Ruud en Brigit rijden met Henk op en Dafne sluit bij ons aan. Ik ga er vanuit dat iedereen ondertussen door heeft dat "ons" betekent Martijn, Jaap en ik. Qua rijden sluiten we goed bij elkaar aan en inmiddels zijn we zwaar afhankelijk van elkaar. Martijn verzorgt de route en het voorrijden, Jaap is onze technische man en degene met de meeste off-road ervaring en ik zorg voor de gezelligheid, de vertalingen en natuurlijk het weblog. Na de sleutelervaringen van vandaag (daarover zo meer) maken we gezamenlijk een checklist voor onderweg, naast zaken als bandenlichters, benzineslang, handenwasspul, hoort daar dus ook een goede back-up-crew bij!

Idyllische plaatjes onderweg

Na de koffie, met heet water uit een echte Samovaar, krijgt Dafne tijdens een fotostop een smsje van Willem. Doordat hij een enorm gat in de weg niet heeft kunnen vermijden, staat hij stil langs de kant met een lekke band en een kapotte velg. Wat een vette pech. We proberen op te maken waar ze staan en besluiten dat Dafne en Jaap ze te hulp komen en Martijn en ik de route vervolgen. Dan zijn we lekker vroeg in de stad en kan ik de banja (badhuis) regelen die Dafne en ik eindelijk willen bezoeken. Maar de voorzienigheid heeft anders bepaald. Na enkele kilometers en een paar inderdaad vreselijke gaten verder, komen we Willem, Marijke, Han en Tine met hun motoren langs de kant van de weg tegen. Ze zitten er wat hulpeloos bij en zijn blij dat er steun op komt dagen. Martijn begint eerst de motoren naar een veilige plek te dirigeren een gaat dan samen met Willem aan de gang om het achterwiel eruit te halen.

Lekke band, kapotte velg: leermoment qua reparatie en mee te nemen spullen

We proberen Dafne en Jaap duidelijk te maken dat ze om moeten keren. Dat is natuurlijk niet zomaar gebeurd en het duurt dan ook nog een uur voordat ze weer bij ons zijn. Met de GS van Martijn als hefboom wordt de band van het wiel gehaald en terwijl we voor zover mogelijk allemaal ons steentje bij dragen zorgen Dafne en Jaap er voor dat er een gevulde binnenband om de velg komt te liggen. Een paar uurtjes verder is de motor weer rijklaar. Ondertussen heeft Dafne haar tank leeggereden en wordt er een paar liter uit de motor van Han overgeheveld. Ook met die van mij wordt het krap, allebei weten we het tankstation in Tver te bereiken. We kunnen allemaal aan niet veel alles meer denken dan aan een frisse douche en een koel glas Baltica pjat (5), oftewel bier.

Ai ai, ui ui

2011-05-11T13:09:00.000-07:00

Door: Dafne de Jong

Toen mijn wekker aankondigde dat het alweer tijd was om op te staan, was het nog maar een paar uur geleden dat ik buiten met mijn zaklamp stond te zwaaien naar Han en Willem die met Tine en Marijke achterop, moe, koud en na een enerverende rit op hun zware BMW´s (K1200GT en R1200RT) aan kwamen rijden. Motoren onder de modder en de berijders al net zo, tot in het gezicht en de haren toe. Maar gelukkig zijn ze er en we sjouwen tassen naar binnen, verzorgen sleutels, biertjes en een wijntje. Wat een wonder dat de keuken gewoon open is.

Waar ze dan allemaal geweest zijn? Ze weten het niet, maar dat het spannend was, is zeker en nu ze aangekomen zijn, langzaam opwarmen en de maaltijd extra lekker smaakt, komen de verhalen op gang. “We zaten tot de assen in de bagger en hebben gevochten als leeuwen,” Tine brult en krabt met haar vingers in de lucht. We moeten allemaal lachen. Gelukkig is het goed afgelopen. Han loopt een beetje moeilijk nadat hij zijn motor niet meer kon houden en met zijn voet bekneld raakte.

Nu, vanmorgen is de adrenaline nog maar een beetje gezakt. “We vroegen vijf boeren waar we waren, maar die wisten het ook niet,” zegt Marijke, “jij had ons nooit kunnen vinden als je ons was komen zoeken.” Zonder waypoint en was dat inderdaad zeer moeilijk geworden.

Ik download de tracklog van Han’s GPS en plak die over de route die Martijn, Jaap en Henk (2x BMW GS en 1 x Suz Intruder) gereden hebben. “Hoe kun je nou zo diep de modder ingereden zijn,” vraag ik. Op een paar kleine stukjes na en een dwaling van zo’n 100km over een rode weg hebben ze gewoon helemaal goed gereden. Het is dus echt een kwestie van “Don’t let the facts spoil a good story” en daar houden we het maar op.

Vandaag dus naar Sergiev Possad. Henk en ik sluiten ons bij Zware Jongens (Han en Willem) aan om ze een extra relaxte dag te bezorgen (en natuurlijk om nog meer verhalen te horen). We stoppen regelmatig onderweg om allerlei mooie Russisch Orthodoxe kerken te fotograferen en komen nog een aantal politieauto’s tegen zoals ik ze het liefste zie: Zo’n 3 millimeter breed. De politieman achter het raampje geeft eindelijk eens het goede voorbeeld: Hij negeert ons volkomen, zelfs als we over de motorkap hangen.

Rostov Veliki

Goritsy

In Rostov Veliki rijden we langs het kremlin om te zien hoe vr ze met de restauratie zijn en maken nog een foto van een van de andere kremlins die daar zijn. We hebben zo ondertussen Rusland zelf, de huizen, kerken en kremlins in alle stadia van verval, heropbouw en restauratie gezien en het houdt maar niet op, want als we aan het eind van de middag in Sergiev Possad aankomen… Kijken we weer onze ogen uit. Dit is dé plek waar de Patriarch van de Russisch Orthodoxe kerk zetelt. Het kremlin is voor het grootste deel gerestaureerd.

In een van de kerken schitteren de iconen in het kaarslicht, terwijl de gebeden, meerstemmig gezongen, je een innerlijke rust geven. Dan dooft ook de weerkaatsing van de zon in de uivormige torens, die de horizon nog even rood kleurt.

Onderweg

Sidirovskoe

Sergiev Possad

Morgen naar Tver.

Dag van de overwinning

2011-05-09T12:34:00.000-07:00

Een dag met hindernissen, waarvan de meeste goed opgelost zijn en hopelijk de laatste ook nog goed gaat komen. Want op het moment dat ik dit schrijf, bijna half elf, is nog niet iedereen binnen.
Gewapend met een nieuwe track die ons over binnendoorweggetjes met nog wat onverhard moet leiden, rijden we Suzdal uit. Ruud en Brigit speren rechtstreeks naar Kostroma. Daphne en Henk sluiten bij de olijke drieling aan.

Eerst betalen, dan tanken. Polny bak = helemaal vol

Sterk spul dat ductape

De hindernissen: zelf begin ik wat gammel, misschien toch te veel kraanwater gedronken. Gelukkig loopt dit in de loop van de dag wel los. Vervolgens begint mijn motor op het eerstvolgende wasbordtraject wel erg uit elkaar te rammelen. De koplamp hangt er halverwege de rit helemaal uit door één van de crashes. Gelukkig hebben we duc(t)tape (sterk spul . . . ). Een eind verder hangen de spiegels op half elf. Ook hiervoor helpt het eendenplakband. 't Is wat met die BMW's, want bij een latere kuil begint het ook bij Jaap te rammelen. En die Soez heeft nergens last van!
We stoppen voor koffie bij een onogenlijk tentje. Waarschijnlijk hebben ze een zware nacht gehad, er liggen een lui te slapen en de bediening is zo traag dat we na de blini's (pannekoekjes) zonder koffie vertrekken. Een eind verder weet Dafne nog een leuk tentje, waar ze inderdaad goede koffie hebben, maar ook een dronken motorrijder. Hij weet ons wel de weg te wijzen, maar wil vervolgens ook met ons meerijden. Bij een handig geënsceneerde tankstop weten we hem van ons af te schudden.
Bij een fotostop van een Ural-zijspan ontdekt Dafne dat ze haar fototoestel vergeten is, waarschijnlijk bij de eerste niet-koffiestop. Samen rijden we weer terug, wat kan dat mens boenderen. Dat ga ik niet redden hoor, met al die kuilen in de weg. Gelukkig ligt het toestel er nog wel en kunnen we via een mooie route een eind verder op de route van de heren weer oppikken.

Martijn in stijl: lintje voor de 9 mei

9 mei viering in Shuja

We hebben dus alweer een verhaal. En natuurlijk is het weer een prachtige route. Het is vandaag 9 mei, in Rusland de Dag van de Overwinning. In de grote steden zijn er enorme parades met veel uiterlijk vertoon, uniformen en tanks. In de dorpen waar wij door heen komen, zijn ook allerlei bijeenkomsten onder leidaing van een orthodocxe priester, met mooi aangeklede meisjes en jongens bij monumenten, liederen en speeches. Mooi om mee te maken.

Dafne voor een Kolchozteken

De Wolga, geen heen en weer van drs. P, wel troika hier troika daar

Verder is het een route door een soort eftelinglandschap. Overal duiken prachtig gekleurde uienbollen op van kerkjes en kremlins. Daartussen uitgestrekte velden, berkenbossen, dorpjes met datsjas (vakantiehuisjes) en rivieren. Op een bepaald moment staan we aan de Wolga. Dafne en ik staan te fotograferen als we het geronk horen van een paar motoren. De drie heren zijn helemaal verbaast dat wij er al zijn (we hebben wel een stukje afgesneden. De Wolga, alweer zo'n mijlpaalmoment. Een prachtig brede rivier in schitterend zonlicht. Alleen het pontje wat we hier verwachten, is in geen velden of wegen te bekennen. Dan maar via de brug naar Kostroma.

Nog meer 9 mei viering

Koffie stop (alleen de koffie kwam nooit opdagen)

Vlak voor het hotel kunnen we tanken en krijgen een oranje-zwart lintje (teken van de bevrijding), we binden dat aan onze spiegels en rijden nu helemaal in stijl rond.

Fietsescortservice Suzdal

2011-05-08T20:01:00.000-07:00

Een echte relaxte dag door een prachtig Suzdal. Suzdal is een heerlijk provinciaal stadje, qua omvang lekker overzichtelijk en zo mooi. Een aaneenschakeling van kremlins, kerken, oude huisjes, prachtige Russische mensen: kortom sfeer snuiven. Henk stapt nog op zijn motor om eerst Vladimir te bezoeken. "De Vier" gaan op stap om Suzdal te voet te verkennen, Ruud en Brigit trekken hun eigen plan, Dafne moet werken. Dus de drie resterende éénpitters besluiten een alternatief pk-tje te pakken. Er staan fietsen in het hotel en dat blijkt een perfecte manier te zijn om dit stadje te verkennen.

Per fiest Suzdal verkennen

In de buitenwijken maken we kennis met het dagelijks leven. Oude mensen die op een bankje voor hun eigen huisje om zich heen zitten te kijken, vrouwen met hoofddoeken die hun eigen producten verkopen, kippen en andere huisdieren in de tuin. Om de 100 meter staan we stil voor een praatje, een foto een mooi huisje. Dan volgen de kerken en de kremlins. Suzdal is een stad vol met "uien" in allerlei verschillende kleuren. We genieten met volle teugen van alle nieuwe indrukken.

De Sint Niclaas kathedraal in het Kremlin

Slofjes op de markt

Op het centrale plein is een markt gaande. Quilten spreien, sloffen van geperste wol, mutsen, houtsnijwerk, eigen brouwsels, op de foto met tsaar Peter, iedereen verkoopt zijn eigen spulletjes. We nuttigen voor 2,40 euro met z'n drieën een lunch van lekkere broodjes en koffie.

Ruud met twee Russiche motorrijers

Agnes komt pepertjes langs de weg

Dan gaan we ook nog even cultureel doen en bezoeken het Kremlin, de Nicolaaskerk en het openluchtmuseum. Er is hier duidelijk een mannentekort. Alle dames lopen er vreselijk opzicht bij en lijken op school wel te leren hoe ze moeten poseren en zich presenteren. De dames houden houden gezamenlijke fotoshoots. Mijn persoonlijke escortservice, Martijn en Jaap, zijn ineens erg afgeleid. Maar als ik over een biertje op het terras begin, zijn ze gelukkig weer bij de les.

Oude en jonge dames in Suzdal

(foto van Martijn)

In het hotel hergroeperen en de route voor morgen voorbespreken. Er zijn weer heel wat onverharde mogelijkheden . . . .

Het eten gaat zoals gewoonlijk op zijn Russisch. Een uitgebreide kaart, waar we lustig van bestellen. Vervolgens komt de ober terug met de mededeling dat er v an alles en nog wat niet is en informeren we wat er wel is. Na de bestelling is het afwachten in welke volgorde er wat komt en wie wat wanneer krijgt. Ook moet je niet vergeten de bijgerechten te bestellen. In de meeste gevallen volgen voor- en hoofdgerecht elkaar in rap tempo op en blijken er onderdelen van je maaltijd te ontbreken. Het geeft allemaal niks, want het is allemaal wel erg lekker en voor onze begrippen meestal erg goedkoop.

ps Alle nieuwe volgers van harte welkom en ook leuk dat vrienden en familie van de verschillende reisgenoten een reactie geven. Dat laat ik uiteraard aan ze lezen en het doet ons allemaal goed jullie lieve wensen te krijgen. Wij gaan er vandaag vast weer een fijne dag van maken met mooie plaatjes!

Moskou, verjaardag en Wodka

2011-05-08T00:28:00.000-07:00

Goedemorgen, ik heb een beetje een houten kop. Het is ons gisteren met een relatief korte dag in kilometers weer niet gelukt om vroeg te eindigen, oftewel 10 uur ’s avonds liepen we het prachtige Suzdal in om te eten. En omdat het mijn verjaardag was (en we vandaag een ‘rustdag’ hebben) hebben we een flesje wodka aan laten rukken. Alle vrienden en familie die mij gisteren per sms hebben gefeliciteerd, heel veel reislustige groeten terug. Het was een leuke dag met wederom gegrild vlees onderweg bij drie enorm potige Russen, motoren wassen (ja toch maar, zeker als het zand tot in het olievulgat zit) onder toeziend oog van de lokale jeugd in Lada’s voorzien van ‘Russian Tuning’. ’s Ochtends bij het ontbijt toegezongen door mijn reisgenoten en ’s avonds van Dafne als kado een bos heerlijk geurende takken gehad, waar je elkaar in de banja mee af kunt zwiepen. Dat gaan we vanavond eens proberen.

Hieronder een foto-impressie van Moskou. Geen foto van mij op de motor op het rode plein, dat is er bij in geschoten door onze off road trip. Wat een ervaring dat Kremlin, het Rode plein, zo imposant. Kikken om zo ver van huis op deze historisch en internationaal befaamde plek te staan. Ik heb een vreugdesprongetje gemaakt (de Russen kijken af en toe wat vreemd naar ons).

Sovjetarchitectuur

Detail Maria Verkondigingskerk

Indrukwekkende metrogangen

Rode plein by night

Russisch snoepgoed

Winkelgalerij GOeM

Dames op weg naar de orthodoxe kerk

Basiliuskathedraal

Kremlin

Zaterdagmorgen op ons gemakt vertrokken, we hebben immers de tijd . . . . De stad uit komen we in enorme files terecht, want de Russen trekken er massaal op uit. 9 mei is hier een vrije dag, niet bevrijdiingsdag maar de dag van de overwinning! Dus hebben ze een lang weekend. Na een uur of twee gedeeltelijk off road door de berm (daar krijg je nu weer geen last mee met de politie) rijden we gelukkig de uitgestrekte velden en enormee berkenbossen in. Het landschap is hier zowaar glooiend. We komen hier duidelijk niet voor de mooie bochtjes, maar voor het kennis maken met een andere wereld. We genieten van de dorpjes met de kleurige houten huisjes, de marktjes waar je zo gek niet wat kunt kopen, de auto’s van barrels tot ontzettend luxieus, de leuke handen-en-voeten ontmoetingen, tanken met eerst betalen – dan tanken – dan eventueel geld terug en een meter als een klok (!), leuke reacties van mensen onderweg die het prachtig vinden dat je helemaal uit Niederlande op de motor, met zelfs vrouwen op de motor, hun land komt bezoeken. Bij de motorwash krijg ik van een paar Russische jongens een doosje lucifers zodat ik bij elke strijk aan Rusland denk (tenminse dat is mijn interpretatie). Gisteren dachten zelfs een paar Russen dat Jaap en Martijn op hun GSA en GS van the Long Way Round waren. Die hadden het meteen helemaal gemaakt.

De fotoshoot in Vladimir houden we kort. Het is inmiddels gaan stortregenen en het hotel lokt erg. In Suzdal slapen we slapen op 2 plekken, na de eerste moppers hierover blijkt iedereen een prachtig onderkomen te hebben en is het leed snel geleden. Wat een idylle na een paar van die grootstedelijke kolossen. Mooie houten kamers in een landelijke omgeving met zicht op een enorme hoeveelheid torens van kremlins en kerken. Ik verheug me er op door dit stadje te slenteren en aan het einde van de dag de banja in te gaan.

Dames op een markt onderweg

Dorpjes met houten huisjes en kozijnen met houtschilderwerk

Gedroogde vis

Alle mogelijke vervoermiddelen onderweg

Motoren wassen

Kathedraal in Vladimir

Enorme vlaktes

De Gouden Poort in Vladimir

Zandhappen

2011-05-05T22:58:00.000-07:00

De frequentie van het bloggen is even iets afgenomen. Dat komt enerzijds door het ontbreken van wifi - soms maak ik dan alvast een tekst met foto's aan - maar ook door de lange indrukwekkende dagen die we maken. Gisteren heeft Dafne de honneurs waargenomen en haar gedachten met jullie gedeeld. De journalist die mij interviewde voor vertrek vroeg hoeveel uur we per dag op de motor zouden zitten, zo'n uur of 8 antwoordde ik nog optimistisch. Ondertussen halen we de 14 uur wel, gisteren om 8 uur vertokken en om 10 uur 's avonds binnen. Daarover zometeen meer van uw Ruslandcorrespondent.

Het was nog de bedoeling dat ik een praatje bij het plaatje in Minsk zou houden. Er moet echter ook nog wat te vertellen overblijven. Het was een gezellige dag in een mooie relaxte stad, waar ik met Henk en Martijn lekker een dagje heb rond gelopen langs de rivier en allerlei mooie gebouwen. De opvolgers van de KGB vonden het geen goed plan dat ik een foto van het schild boven de ingang nam. Nee, Susan, ook met NLP kom ik er niet mee weg. Je hebt altijd nog zoiets als een zender en een ontvanger en die laatste is hier niet manipuleerbaar. Overig toch erg veel petten en uniformen hier.

Erg leuk trouwens om steeds meer volgers op het blog te krijgen, dan schrijf ik niet voor niks. En af en toe een reactie is helemaal leuk.

De grens tussen Wit-Rusland en Rusland was een enorme deceptie. Nadat Dafne haar paspoort had laten zien en een wervend praatje had gehouden, mochten we zo door rijden. Het lijkt de Benelux wel. Scheelde wel een hoop tijd!

Hieronder nog snel een impressieplaatje van Smolensk en dan gauw door naar de dag van gisteren. Met Smolensk zijn we echt in Rusland, want qua wegen het kan inderdaad nog steeds slechter. Wat een gatenkaas en dan die boven op het wegdek liggende tramrails. Van baksteen rijden komt hier niks terecht. Flink afstand houden en de meest gunstige lijn tussen de gaten en de kuilen kiezen. Het hotel is nog van de communistische stempel. Groot en saai, ombastische versieringen, overal toezichthouders die ons maar volgens mij vooral het andere personeel in de gaten houden, etagedames die je bij alles helpen en bij vertrek ook meteen de kamers controleren. Of we op de motor ook maar iets mee zouden willen nemen.

's Avonds een korte sight-seeing langs de vestingsmuur en de kathedraal. In een Russisch fastfood restaurant gegeten. Wat een prachtig gebouwdje, wel heel kitserich, maar ontzettend mooi en kleurig versierd. Foto's maken verboden (waarom, geen idee), maar stiekem natuurlijk toch gedaan. En met aanwijzen hebben we genoten van onder andere het toetjesbuffet door Jaap samengesteld.

Nu echt naar de dag van gisteren, want dat is een toppertje. Samen met Ruud en Brigit, Jaap en Martijn een fantastische dag gehad. Dit is wat we er allemaal van verwachten! Ruud en Brigit beginnen al gauw te piepen: kunnen we niet van die M1 af. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Dat vervolgens de hele planning in duigen loopt, ach daar komen we in de loop van de dag vanzelf achter en daar hebben ze sms-en voor uitgevonden.

Door een verlaten landschap met af en toe de moerassige uiterwaarden van een rivier rijden we over een redelijke weg naar dorpje met weer een onuitspreekbare naam. Bij een redelijke weg moet je gewoon deknen aan veel plassen, potholes, grind en zand op de weg, met ergens aan de basis nog iets van asfalt. Onderweg komen we een paar kleine dorpjes tegen met kleine houten huisjes, soms kleurig, soms vervallen, oude dames met hoofddoekjes maar wel op nette gehakte schoenen, marktjes waar ze kippen, groente, fruit, melk, e.d. verkopen wat ze thuis geproduceerd hebben. Vooral Brigit is een meester in het aanknopen van contacten, met als resultaat dat ze meestal wel een persoonlijke foto mag maken.

Aangezien we in onze spontaniteit om te fotograferen natuurlijk gewoon de motoren langs de kant van de weg gezet hebben, kan het niet lang duren of de politie komt langs. Dat hebben we nu wel met NLP opgelost. If you cant beat them, join them. Oftwel de aanval is de beste verdediging en Martijn begint op de kaart aan te wijzen waar we heen willen en of de heren ons even willen helpen. Dat willen ze wel en off we go.

Na een tankbeurt (we durven de volgende 80 km. toch niet zonder aan en dat blijkt een juiste beslissing) en een kop koffie (helaas niks eetbaars te vinden), beginnen we aan het tweede deel van het binnendoortraject. Alleen loopt dat - zoals Dafne al had voorspeld - iets anders dan we verwachten. Ze had ons er al voor gewaarschuwd dat langs dit stuk van de M1 er geen enkele weg zou zijn die niet in zand over zou gaan. En inderdaad na wat platgereden zanderige stukken begint de 'weg' er ineens wel heel erg blubberig en hobbelig uit te zien.

We stappen af, overal komen nog muslirepen, snoepjes en ander versterkend voedsel vandaan. Iedereen heeft zo zijn eigen gedachten. Bij mij stijgt de andrenaline en de hartslag, ga ik dit doen, durf ik dit? We spreken elkaar moed in, wisselen tips uit. Het is een fijn groepje om dit mee toe doen, er is altijd hulp, dus we gaan het er maar op wagen. Terug is ook een hele toestand. Gas er op en gaan maar, dwars door de plassen, wat een kick. Maar dan bij een blubberig stukje toch corrigeren met de handrem. En dat moet je niet doen natuurlijk. Gelukkig helpen de heren een handje om het zwarte - inmiddels kakikleurige - monster weer overeind te krijgen. Niks de de hand gelukkig, conclusie: een ervaring rijker en weer wat geleerd. Iets verder is het de beurt aan Martijn die iets te enthousiast een plas uit rijd. Gelukkig houden we het allemaal droog. Uiteindelijk wordt ik toch de topscoorer. Op een zanderig hellinkje waar ik iedereen al zie slippen, houd ik de boel niet recht en happen we weer in het zand. Ik vrees dat die andere motor er na deze vakantie toch echt moet gaan komen.

(Voor de vrienden van Martijn)

Weer bij het 'asfalt' zijn we helemaal euforisch, dat hebben we toch maar gefixt met z'n allen. Doen we nog een stukje . . . ? Maar dan realiseren we ons hoe laat het is en wat we allemaal nog moeten doen. We zijn al uren onderweg en zitten pas op krap éénderde van de route.We sms-en naar Dafne dat wij de gezamenlijke foto op het Rode Plein vandaag niet gaan halen. Er moet nog worden getankt, shaslick gegeten, de monumenten bij Borodino worden bezocht en de ringweg rond Moskou worden gerond. Dat is al een avontuur op zich. Was her verkeer rond Warschau en Minsk nog zeer overzichtelijk, nu wordt het toch echt zes rijen dik en dan nog aan beide kanten er langs. En dan met een behoorlijk zicht belemmerende onweers bij. Met Jaap voorop en 'when in Rome act like the Romans', dus buitenlangs de zesde rij, staan we dan toch even na tienen 's avonds voor het hotel. Nu nog zien te parkeren en dan lekker douchen, biertje, sukje pizza en stoere verhalen en elkaar complementeren. Fijn groepje! Mooie dag! En: we zijn in Moskou.

Monumentendag

2011-05-05T21:16:00.000-07:00

In landen met een totalitair systeem zoals Belarus/Wit Rusland zorgt vadertje staat voor alles… Zoals vadertje staat dat wil. Maar hoe zich dat precies verhoudt tot het leven van de gewone Wit-Russische mens kan ik nog steeds niet helemaal doorgronden. Okay, ik ben er ondertussen een keer of wat geweest dus misschien zou ik er met een gerust hart iets over kunnen zeggen, maar het is me nog steeds niet gelukt van de mensen hier zelf te horen wat ze nu vinden van het land waaraan ze hun identiteit ontlenen; Niet van de visser aan de waterkant die midden in de stad een maaltijd bij elkaar hengelt, niet van de stratenveger die met zijn bezem langs de stoepranden gaat en ook niet van de jonge dames op stilettohakken die in het restaurant hun tafel vol met eten verlaten om op de covers van slechte Russische muziek te dansen.

Wat zichtbaar is, is dat de straten in het centrum van Minsk schoon geveegd en gespoten zijn, dat alles ordentelijk verloopt, dat je je veilig voelt op straat, dat gebouwen goed onderhouden worden en dat op zowat elke straathoek een beeld staat van een held waarmee het volk zich moet identificeren. Misschien wel de meeste monumenten zijn ter nagedachtenis van de 2^e WO, die door de Russen de grote patriottistische oorlog wordt genoemd.

Op weg van Minsk naar Smolensk rijden we allereerst langs Khatyn; een herdenkingsplaats voor 433 dorpen die tijdens de 2^e wereldoorlog platgebrand werden, met de mensen erin. 186 dorpen werden nooit meer opgebouwd. Daarna komen we aan de rivier de Berezina, waar Napoleon en zijn 600.000 man sterke leger in 1812 klop kreeg van de Russen (slechts 10.000 man overleefde het). Ik vind na even zoeken 3 monumenten. Vlak onder de rook van Smolensk is nog een Khatyn of Katyn, waar een enorm aantal Poolse officiers door de Russen werd uitgeschakeld.

Morgen zullen we er nog een paar monumenten tegenkomen op weg naar (Borodino) en in Moskou.

Onze held van vandaag is Han. Nadat het gister weer fris was trok Han vanmorgen een ‘extra laag’ aan, maar op het tankstation aan de rand van de stad ‘stierf Han van de kou’. “Mijn kuipruit stond niet in de goede stand,” merkte Han, ook nog in regenjas, lachend op. Na ongeveer 40 minuten rijden bij aankomst in Khatyn weet Han dat het niet aan zijn kuipruit lag. Hij ritst daar met verkrampte vingers zijn regenjas open om erachter te komen over het ‘extra laagje’ vergeten te zijn z’n motorjack aan te trekken. Die hing nog in het hotel in de kast.

Dafne

Minsk

2011-05-03T14:02:00.000-07:00

Fotoimpressie vanuit Minsk.
Vandaag lekker op een terasje gezeten, ondertussen sneeuw in Polen, dus morgen sneeuwkettingen om.
Aangezien wij hier al een uurtje verder zijn: welterusten.

Monument 2e WO

9 mei, dag van de overwinning 1945

Schouwburg met eveneens 9 mei versiering

Plein waarop de parade gehouden wordt

11 verschillende bankbiljetten van 10 Roebel tot 100.000 Roebel

De "Chinese Muur", Minsk by Night

Wit Rusland

2011-05-03T03:01:00.000-07:00

Maandagmorgen nog even tanken om de laatste Zloties weg te werken en dan crossing borders met Belarus, Wit Rusland. Blijmoedig passeren we snel de eerste controle, Polen uit. Iets te optimistisch, want dan begint het pas. Bij de eerst volgende post – hoe groter de pet, hoe kleiner het mannetje – worden alle gegevens genoteerd van de motoren. Een soort exportcontrole. Dan een behoorlijke rivier over (wie wil er weer googelen naar de naam) en rijden we de Wit Russische fuik in. Het enige voordeel is, is dat je met de motor alles en iedereen mag passeren. We spreken een groep Belgische camperreizigers die al vanaf 7 uur bezig zijn, wij beginnen rond half 10. Het is echt ongelooflijk, een heel blik mannen en vrouwen en verschillende uniformen houden de bureaucratische raderen draaiende. De één na de ander komt bij ons lang, vraagt wat paperassen en geeft ons er later weer wat voor terug. Naar een hokje voor een vervangend verzekeringsbewijs (2 euro), een vervangend kentekenbewijs, etc. etc. Je krijgt gewoon een heel nieuw setje papieren en wee je gebeente als je het kwijt raakt. Wat één van ons inmiddels is overkomen, een tijdelijk immigratiebewijs.

Na anderhalf uur kan ik met het eerste groepje de grens echt oversteken. Oh, nee, er staat nog een grote pet. Deze neemt het formuliertje in met alle stempeltjes dat bewijst dat je alles met goed gevolg hebt afgelegd. We zijn kennelijk geslaagd en mogen doorrijden.Met volle teugen genieten we van de nieuwe indrukken: immense woonblokken in aanbouw, langzame linksrijders, nieuw verkeersborden, kerken met mooie gekleurde uien, mooi versierde begraafplaatsen, dorpjes met kleine houten huisjes en natuurlijk onleesbare borden en namen.

Het kaartmateriaal op mijn Garmin laat het afweten. Ergens in het downloadproces is toch iets mis gegaan. Niet getreurd, de escorte van Martijn en Jaap brengt mij prima en gezellig door een prachtig groen landschap en uiteindelijk zelfs pal voor de deur van het hotel in Minsk.

In een plaatsje met een onuitspreekbare naam stappen we gewapend met ons ‘point-it’ boekje op een tentje af midden op een groot plein. Terwijl Jaap zijn motor netjes aan de kant van de weg zet, hebben Martijn en ik ons eerste handen en voetengesprek met de politiek. Het loopt gelukkig goed af. Zoals echte motorrijders, willen we de lunch genieten met veilig zicht op onze motoren. De beide agentjes (hadden ze ook een grote pet, ik weet het niet meer, zal toch wel een beetje geschrokken zijn), vinden het toch niet zo’n goed plan dat we ze midden op plein parkeren. We lachen vriendelijk, steken onze duim op dat we het hebben begrepen en volgen de aanwijzingen op. Koffie, broodjes, het gaat allemaal lukken. De mensen zijn aardig en behulpzaam. Uiteraard maak ik m’n eerste rondje met de camera. Al die indrukken vragen erom om vastgelegd te worden.

De volgde uitdaging is tanken. Een enorme vlakte met vier pompjes erop. Welke zou de goede zijn. Op één pomp ontdekken we iets met 95. Dat klinkt goed. Er komt geen benzine uit de slang. We moeten eerst betalen en dan tanken. We schatten wat we nodig hebben en zetten alvast de derde motor klaar voor het geval het toch teveel blijkt te zijn. Ook hier doet ‘point-it’ wonderen en al gauw kunnen we weer verder. Honderduizend roebels armer . . . . 85 cent per liter rekenen we later uit.

Nadat iedereen is binnengedruppeld en opgeknapt door de warme douche (het mag overdag een graadje warmer) op weg naar een Wit Russisch restaurant. Toch lekker dat Dafne zich goed kan redden in deze talen. Salade, soep en vlees worden in grote schalen voorgezet. Ik nuttig mijn eerst bord borsjt. Roze, koude bietensoep met veel dille. Ziet er spannend uit en smaakt uitstekend.

Op de achtergrond een luide band, want er is een feestje gaande. Zoals ook op straat veel uitdagend geklede dames met zeer hoge hakken. Er is hier een groot vrouwenoverschot want veel mannen trekken weg om elders te werken of zijn te dronken om aantrekkelijk te zijn voor de vrouwen.

Dafne wisselt tips uit om met de politie om te gaan. Eigenlijk moet je ze altijd een stap voor zijn. Denk je dat ze je aan willen houden, rijd dan recht op ze af en doe of je hun wat wil vragen (de weg naar een benzinestation bijvoorbeeld). Herhaal elke vraag en antwoord drie keer, blijf blij lachen, bewonder hun uniform , bedank ze hartelijk voor de hulp en rijd dan weg. Ik ben benieuwd of ik dit toneelspel kan spelen als het zover is, het zal wel meer "I know nothing I’am from Barcelona" worden. Mocht het allemaal niet helpen ga dan vooral onderling praten over de ambassade en ga in ieder geval met iemand anders of Dafne bellen alsof het de ambassade is. Schrijf hiervoor het nummer van hun badge op en waarschijnlijk gaan ze een beetje bleek wegtrekken. Hopelijk hoeven we het niet al te vaak te oefenen.

Morgen geen motor onder de kont. Een dagje slenteren door de stad, mooi aan de rivier, is een welkome afwisseling na alweer krap de eerste 2.000 km!

Moe, honger, nat en voldaan

2011-05-01T15:13:00.000-07:00

Wat is er mooier dan moe en voldaan vanuit je bedje een berichtje de ether - om nog eens een ouderwetse term te gebruiken - in te sturen. Kortom het was een lange dag, maar laten we bij het begin beginnen.

Acht uur vertrekken wordt door betalen, gezellig ontbijten en han(d)schoenen zoeken alweer bijna negen uur. De gele koolzaadvelden maken langzamerhand plaats voor meren en bossen, de duitse windmolenparken laten we achter ons en beheer & ordnung wordt vervangen door herstel, verbetering en ontwikkeling, oftewel we zijn vandaag in Polen. Langs de weg kraampjes met windmolgens, kabouters, schapenvellen en geweien, daarnaast de nodige nachtclubs.

Onze eerste stop is Swiebodsky, waar vorig jaar het grootste christusbeeld van de wereld door de Poolse Paus is zaligverklaard. Een ongelooflijk lelijke witte homp beeld, uiteraard wel imposant om te zien. Het is vandaag sowieso een bijzondere dag in Polen. Naast dat het Dag van de Arbeid is, is er ook een bepaald Christelijk feest (als er iemand thuis zin heeft om te googelen, graag!), waardoor er overal dromme chique geklede Polen ter kerke gaan. Voor ons is het resultaat: lekker rustig op weg.

Foto van Dafne: Agnes met Christus

Niemand is het Pools goed machtig, maar tanken, koffie en soep bestellen gaat ons goed af. Na een mooi stuk binnendoor lijkt op het op de Garmin of we om vijf uur op onze plaats van bestemming, Biala Podlaska, komen. Bij nader inzien moesten we de twee stukken alternatieve route bij elkaar optellen en werd de voorspelde eindtijd ineens (netto!) half negen. De rest van de binnendoorroute en het bezoek aan Sobibor dus maar geschrapt en via de snelweg en Warschau de route afgemaakt. Een prachtige ondergaande zon die alles oranje, rood en paars kleurt, veel nestelende ooievaars en helaas een buitje toe brengen ons om negen uur aan de stal. Gelukkig staat de maaltijd klaar.

En ook dit is Polen, de ouder communistische woonblokken

Morgen al naar Wit-Rusland, volgens Dafne het land met de meeste soorten papiergeld, geen muntjes en biljetten van tien Roebel tot honder duizend Roebels.

Welterusten

De kop is er af

2011-04-30T11:04:00.000-07:00

Lieve vriendinnen en vrienden en nieuwe belangstellende,

De kop is eraf en daarmee worden ook wat toch aanwezige zenuwen afgeschut. Vrijdagmiddag nog een hoop lopen mutsen en miepen over een t-shirtje meer en een paar sokken minder. Aan het einde van de middag, uitgezwaaid door belangstellenden buren, de koplamp richting het oosten gezet. Gezellig gegeten bij Annemarie in Deventer, hot stuff, goed voor een gepeperde start en vervolgens lekker overnacht in De Lutte om de zaterdag niet al te lang en te vroeg te maken.

Onder het genot van misschien wel een laatste goede cappuchino verzamelen we net over de Duitse grens. Als eerste met z'n allen een uurtje oetelen met ontbrekende NL-stickers, kapotte oortjes, afgebr oken zonnebrilpootjes, niet werkend blue tooth, ontbrekende stekkertjes van gps-en, etc. etc. 11 uur echt op pad. Vandaag veel snelweg, dus geen spannende plaatjes. Op een bepaald moment zelfs de aanwijzijng "over 280 km. rechtsaf". Pffff, daar komt toch geen eind aan.

Wel leuk hoor, na Hannover begint voor mij onbekend terrein: namen als Magdenburg, Braunsweig, Potsdam, Brandeburg luiden de overgang naar onbekende verten in en dat maakt nieuwsgierig. Bij Mariënborn gaan we over de voormalige grens tussen west en oost, compleet met wachttorens en lichtmasten waar ze bij het EK voetbal 2014 jaloers op zijn. Onderweg genoten van mooie kevers en VW-busjes - er is vast een treffen, trabantjes al dan niet met caravan er achter en een Steib-zijspan.

Rond 6 uur arriveren we met vijf motoren in Frankfurt a.d. Oder, vlak voor de Poolse grens. Sommigen zijn ons al een uur vooruit en sommigen arriveren, na een mooie binnendoortocht een uurtje later. Met z'n allen sluiten we de dag af met een heerlijke douche en een Duitse Hefen Weissem. Een mooi moment om iedereen voor te stellen:

Han en Tine: BMW K1200 GT, hij voormalig politie-agent, dat kan nog van pas komen, zij hardloopster en voormalig solexrijdster.
Henk: Suzuki Intruder, bijzondere man die graag zijn eigen plan trekt en op zijn Suzuki al heel wat Europese wegen onveilig heeft gemaakt.
Willem en Marijke: BMW R1200RT, en die heeft-ie net een week, want zijn favoeriete GS had een lekkende cardan en dat is toch wat lastig 7500 km. lang.
Ruud en Brigit: K75RT, relaxed stel uit Akersloot die gaan voor de mooie weggetjes en rustige plekjes.
Jaap, BMW R1200GSA, zoals als mijn Groningse vrienden zo gek als een deur.
Martijn, BMW R1200GS, avonturier in hart in nieren en als eens eerder in Rusland geweest, ook altijd handig.
Dafne: Yamaha, XJ900F, heeft voor velen geen introductie nodig, gaat ons door deze vakantie loodsen en in ieder geval mij vermaken met haar heerlijke reisverhalen.
Agnes: BMW R1150 R, tja wat zeg je hier over jezelf, na harstochtelijk west- en noord Europa te hebben verkend, nu tijd voor het oosten.

Veel reisgroeten van Agnes

Media aandacht voor Tsarenrit

2011-04-26T23:30:00.000-07:00

Na het interview en de fotoshoot, onderstaand het resultaat uit de IJmuider Courant van afgelopen maandag. Als je door alle journalistieke vrijheden heen prikt, is het een leuk verhaal met gratis reclame voor Ride-on.

Nog één dagje werken en dan de laatste puntjes op de voorbereidings-i zetten. Bij het volgende bericht zullen we al heel wat kilometers achter de boeg hebben.

Tot later, Agnes

Nee, de motor gaat niet in het vliegtuig!

2011-04-22T11:14:00.000-07:00

Om een beeld te geven van wat we gaan doen, heb ik de route van de website van Ride-on-Motortours geknipt en geplakt. Zo kun je goed zien waar die 7.500 kilometers blijven. Dus nee, de motor gaat niet in het vliegtuig en ook niet in de trein.

Vandaag wel een spannende dag beleeft met de voorbereidingen. Eerst met de fotograaf van de krant die de motor het liefst ergens op een grastalud wilde hebben staan. Met hulp van motormaatje Jeroen is dit allemaal goed gekomen en wordt uiteindelijk een foto die genomen is op het fietspad (jawel) geplaatst.

Daarna naar de dealer. Geen medewerking aan het "lenen" van reserveonderdelen. En om nu meer dan € 300,- uit te geven aan handeltjes die ik hopelijk niet nodig heb, dat gaat me wat te ver. Hopelijk komen we met duck tape, tie wraps en aluminium strips ook een heel eind.

En sta ik daar met een vriend en zijn zoon (15 jaar!) nog even rond mijn motor te dralen, zegt die jongen: "wat ziet dat er raar uit", wijzend op een bout bij het voorwiel (waar vorige week bij Jos Smit te Haarlem, nooit naar toe gaan dus!, een nieuwe band op is gegaan). Zit het hele voorwiel los . . . . Zo dat levert even een hoop bibbers op en gelukkig leest mijn moeder dit weblog toch niet. Nou die zoon is wat mij betreft meteen geslaagd voor de HTS autotechniek. Gelukkig stonden we bij de dealer en hebben ze beide wielen, remklauwen, e.d. netjes nagelopen. Terug naar huis zat ik nog niet echt lekker.

Verder maandag nacht tot 2 uur 's nachts, deels telefonisch samen met reisgenoot Jaap, bezig geweest met routes en kaarten downloaden op de Garmin (navigator) en morgen kijken of dit reisgenoot Hans ook gelukt is.

2011-04-18T09:45:00.000-07:00

Even oefenen. Gisteren was het nog niet gelukt om een foto in te voegen. En dat is natuurlijk niet leuk voor de lezer, een reis volgen zonder foto's. Hierbij een overzicht van de paparassen bij de aanvang van de reis: visum, buitenlands verzekeringsbewijs, internationaal rijbewijs, de juiste groene kaart, etc. De Russen houden van veel papiertjes aldus Daphne, het is al niet anders dan in Zuid-Amerika.

Vandaag geinterviewd door de IJmuider Courant, vrijdag nog een fotootje en dan komt de reis in de zaterdagbijlage. En aan het einde van de trip ook weer een artikel. Toch leuk een beetje aandacht voor een bijzondere trip. Nu weer verder met het downloaden van de kaarten op de Garmin.

Groet, Agnes

Voorbereidingen van start

2011-04-17T11:46:00.000-07:00

30 april gaat het avontuur beginnen: samen met Daphne de Jong van Ride-On Motortours en nog 9 andere motorgekken vertrek ik op Koninginnedag naar Rusland. We hebben zo'n 7.500 kilometers voor de boeg en brengen o.a. een bezoek aan Minsk (Wit Rusland), Smolensk (Rusland), Moskou, Suzdal, Vladimir, Kostroma, St. Petersburg, Tallin (Estland) en Riga (Letland).

Voor geinteresseerden en meelevers ga ik een poging wagen een weblog bij te houden. Voor mij is het nog een vraag of ik regelmatig tijd en zin heb om te schrijven en of er internetverbinding binnen handbereik is. Het is een reis, maar tenslotte ook vakantie.

Op 3 april hebben we de eerste kennismaking met de groep gehad. Tevens het moment om te starten met de visum-aanvraag en voor het uitwisselen van tips en adviezen. Nu zijn we druk met nieuwe banden, bandenreparatiesets, reserveonderdelen, kaarten, boeken, navigatie, verzekeringspapieren, internationaal rijbewijs. Best spannend allemaal zo in mijn up drie weken op de motor het onbekende in. Met raad en daad van mijn motorvrienden en de medereizigers gaat het vast goed komen.

Morgen wordt ik geinterviewd door de IJmuider Courant, die vinden het ook wel een bijzonder verhaal. En dan op naar het einde van de maand en de start.